Wspomnienia

Jerzy Derkacz (19502020)

10 listopada 2020 roku, w wieku 70 lat, zmarł nagle były senator RP III kadencji, wiceprzewodniczący Senackiej Komisji Polityki Społecznej i Zdrowia, doktor Jerzy Derkacz. Do ostatnich dni życia pozostawał aktywnym zawodowo lekarzem, specjalistą laryngologiem. Jerzy Derkacz urodził się 21 maja 1950 roku. Był absolwentem Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Lublinie, którą ukończył w 1974 roku. Ukończył również studia podyplomowe w zakresie zarządzania służbą zdrowia. Swoją pracę zawodową rozpoczął w 1974 roku w Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Hrubieszowie. Jerzy Derkacz był przez lata znanym w regionie działaczem społecznym i współorganizatorem „Białych Niedziel” – bezpłatnych szlachetnych akcji, mających na celu promocję i ochronę zdrowia lokalnej społeczności. W latach 1976‑1998 doktor Derkacz pracował w Oddziale Laryngologii Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Zamościu. W 1998 roku rozpoczął pracę w Oddziale Laryngologii Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. Papieża Jana Pawła II. W latach 1989‑1990 pełnił funkcję zastępcy rzecznika Dobra Służba Zdrowia przy Okręgowej Izbie Lekarskiej w Lublinie. Od 1988 roku, przez cztery lata, pełnił obowiązki radnego miasta Zamościa oraz członka Zarządu Miasta. W latach 1993?‑1997, obdarzony zaufaniem wyborców, pełnił mandat senatora RP III kadencji. Był, obok profesora Zbigniewa Religi, jednym z dwóch wiceprzewodniczących Komisji Polityki Społecznej i Zdrowia Senatu RP oraz wiceprzewodniczącym Senackiej Grupy Polsko‑Francuskiej w Senacie. To m.in. dzięki jego aktywnym działaniom i wstawiennictwu u ówczesnego ministra zdrowia doszło do powstania, pierwszej na wschód od Wisły, Kliniki Kardiochirurgii w Lublinie oraz wzmocnienia pozycji i rozwoju infrastruktury Wojewódzkiego Szpitala im. Jana Pawła II w Zamościu. W latach 2001‑2007 Jerzy Derkacz objął stanowisko zastępcy dyrektora ds. lecznictwa Wojewódzkiego Szpitala im. Papieża Jana Pawła II w Zamościu. Dzięki wspólnym wysiłkom wszystkich pracowników szpitala, na podstawie ocen dokonanych przez pacjentów, porównania kompleksowej działalności placówki na tle innych szpitali w Polsce – zamojski szpital, w 2002 roku, zdobył pierwsze miejsce, uzyskując nagrodę „Wykrzyknik Newsweeka!”, przyznawaną co roku przez tygodnik „Newsweek” najlepszym szpitalom w kraju. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego oraz Polskiego Towarzystwa Otolaryngologicznego. Za swoje zasługi Jerzy Derkacz został uhonorowany, m.in. w 1999 roku: Złotym Krzyżem Zasługi, w 1994 roku brązowym medalem: „Za Zasługi dla Obronności Kraju”, w 2004 roku odznaką honorową: „Za Zasługi dla Służby Zdrowia”, a w 1988 roku odznaczeniem „Za Zasługi dla Województwa Zamojskiego” oraz w 1995 roku, w uznaniu zasług, Pamiątkowym Medalem W. Biegańskiego przez Polskie Towarzystwo Lekarskie.

Rodzina i Przyjaciele

Bogumił Grzechnik (1953‑2020)

31 października pandemia COVID‑19 zabrała nam Szefa. Już nie usłyszymy, jak mówi „Nie zapomnę, jak…”, którą to frazą rozpoczynał opowieści z kliniki i z pracy w Szwajcarii. Nie zruga spóźnialskich, którzy zjawili się w pracy minutę po ósmej. Nie rozstrzygnie, czym jest tajemnicze kłębowisko naczyniowych struktur w angio‑TK. Pewna historia dobiegła końca.

Bogumił Grzechnik urodził się 12 lipca 1953 r. w Lublinie. W 1972 r. uzyskał świadectwo dojrzałości w lubelskim LO im. Stanisława Staszica. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie. W czasie studiów brał aktywny udział w studenckim chórze. Po ukończeniu studiów w 1978 r. podjął pracę w Zakładzie Radiologii Naczyniowej i Zabiegowej AM w PSK 4 w Lublinie, najpierw w ramach studiów doktoranckich, potem jako asystent tego zakładu. Zdobył specjalizację z rentgenodiagnostyki w 1982 r. (I stopień) i w 1985 r. (II stopień). W 1985 r. uzyskał tytuł doktora n. med. na podstawie pracy „Badania doświadczalne nad zamykaniem światła tętnic nerkowych mieszaniną alkoholu etylowego i kwasu urogranowego”, której promotorem był prof. Marian Klamut. Specjalizował się w radiologii zabiegowej, embolizacji guzów nerek, wątroby, zajmował się również plastyką naczyń obwodowych. W latach 1995‑2007 zdobywał także doświadczenie pracując w szpitalach w Szwajcarii. W 2008 r. został kierownikiem Zakładu Diagnostyki Obrazowej i Radiologii Zabiegowej szpitala im. Kardynała Wyszyńskiego w Lublinie, którym kierował do dnia swojej śmierci.

Doktor Grzechnik był osobą powszechnie lubianą i szanowaną, zjednywał sobie współpracowników i pacjentów życzliwością oraz serdecznością. Zawsze ogromną wagę przywiązywał do współpracy z klinicystami, bardzo dbał o dobre relacje z innymi oddziałami szpitala. Jego zawodową pasją była radiologia zabiegowa. Po objęciu stanowiska kierownika Zakładu Radiologii w WSS rozwinął skromną pracownię diagnostyki naczyń obwodowych i mózgowych w pełnoprawny ośrodek wykonujący zaawansowane, niskoinwazyjne zabiegi z dziedziny m.in. chirurgii naczyniowej, urologii, gastroenterologii. Nie zaniedbywał także innych dziedzin radiologii – za Jego kadencji zakład wzbogacił się o wysokiej klasy aparat MR i drugi tomograf komputerowy. Dzięki jego staraniom nasz szpital, dzięki ścisłej współpracy radiologów zabiegowych z Oddziałem Neurologii, wdrożył leczenie udarów mózgu metodą trombektomii mechanicznej. Także dzięki Niemu, zaczęliśmy wykonywać rutynowo badania MR serca, tym razem przy nieodzownym współudziale kardiologów (znane w szpitalu „rezonansowe środy kardiologiczne”).

Nasz przełożony znany był także z życzliwości dla medycznej młodzieży, chęci dzielenia się wiedzą. Dzięki Niemu „radiologia na Kraśnickiej” jest jednym z najchętniej wybieranych przez młodych lekarzy miejsc do odbywania rezydentury i nauki radiologii.

W życiu prywatnym mąż, ojciec dwóch synów i dziadek dwóch wnuczek. Najlepszy bas w chórze akademickim. Niezrównany grzybiarz, który nieliczne wolne chwile najchętniej spędzał na działce. Dobry człowiek. 6 listopada, na cmentarzu przy ulicy Lipowej, pożegnaliśmy Szefa.

Zespół Zakładu Radiologii WSS Lublin