Masaż to nie rehabilitacja

LIL – cykl spotkań 

W siedzibie LIL odbyło się kolejne zebranie Komisji ds. Lecznictwa Otwartego na temat rehabilitacji. Uczestniczyło w nim ok. 60 osób; lekarze rehabilitanci, ortopedzi, neurolodzy i lekarze rodzinni, konsultant krajowy w zakresie rehabilitacji medycznej prof. Piotr Majcher i konsultant wojewódzki w tej dziedzinie dr Rafał Sapuła, a także fizjoterapeuci. Agnieszka WodzyńskaMusiel – kierownik Sekcji Rehabilitacji Leczniczej NFZ w Lublinie – przedstawiła nam podstawy prawne wystawiania skierowań na zabiegi fizykoterapeutyczne, zasady kierowania, a także najczęstsze pytania, które stawiają lekarze i pacjenci.

Prezentacja wywołała bardzo ożywioną dyskusję. Rozmawiano na temat obecnych przepisów i zmian, jakie powinny być wprowadzone, a także o tym, jak powinna wyglądać „idealna rehabilitacja”. Spotkanie trwało około trzech godzin i myślę, że większość uczestników była zadowolona z przebiegu dyskusji. To, co dało się usłyszeć, to satysfakcja z tego, że Izba Lekarska staje się miejscem, gdzie dyskutujemy o sprawach ważnych.

 

Główne merytoryczne wnioski z tego spotkania:

  1. Skierowanie na fizjoterapię ambulatoryjną i w warunkach domowych może wystawić każdy lekarz ubezpieczenia zdrowotnego.
  2. Zmiany, które obowiązują od 1 stycznia 2019:

–   na skierowaniu nie trzeba zamieszczać opisu dysfunkcji narządu ruchu, deficytu neurologicznego i innej przyczyny kierowania na rehabilitację (w poprzednich wymogach było to konieczne); ma być rozpoznanie w języku polskim jak dotychczas,

–   nie musi być także podana liczba zalecanych zabiegów i strona ciała, której mają dotyczyć. Podanie tych informacji nie jest jednak błędem.

  1. Na skierowaniu muszą być podane choroby przewlekłe i wszystkie wszczepione urządzenia i metale, a także przyjmowane leki – brak tych elementów powinien skutkować zwrotem skierowania do lekarza, który je wystawił celem uzupełnienia.
  2. Jeżeli na skierowaniu wypiszemy zabiegi, nie jest to wiążące dla fizjoterapeuty i stanowi jedynie sugestię (wyjątkiem są skierowania wypisane przez lekarza specjalistę w dziedzinie rehabilitacji).
  3. Jeżeli piszemy rodzaje zabiegów ważne jest, byśmy napisali, że nie widzimy przeciwwskazań do zleconych przez nas zabiegów, a nie do wszystkich możliwych.
  4. Po zakończeniu cyklu zabiegów realizator zabiegów (świadczeniodawca) ma obowiązek poinformować kierującego o sposobie oraz efektach cyklu zabiegowego.
  5. Rehabilitacja w warunkach domowych przeznaczona jest dla pacjentów, którzy ze względu na brak możliwości samodzielnego poruszania się nie mogą dotrzeć na rehabilitację ambulatoryjną.

Wprowadzenie wizyty fizjoterapeutycznej, na której fizjoterapeuta decyduje w większości przypadków o rodzaju i liczbie zabiegów, powoduje też odpowiedzialność za zlecone zabiegi. Ważne jest, żebyśmy pamiętali, że bierzemy odpowiedzialność za to, co zlecamy, a nie za wszystko.

Warto też pamiętać że lekarz może a nie musi wypisać skierowanie na rehabilitację. Wszyscy widzimy prawie codziennie pacjentów, którzy domagają się skierowania „na masaż” i tak jest od lat. Masaż to nie kompleksowa rehabilitacja i z niczego nie wyleczy pacjentów 70+.

Wioletta Szafrańska-Kocuń